Watersnoodmuseum

Bekijk op kaart
Watersnoodmuseum in Zeeland
Gedenkstenen watersnoodramp
Watersnoodmuseum in zeeland over de watersnoodramp in 1953

Watersnoodmuseum: ik worstel en kom boven

Zeeland en water. Onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is een verhaal van voorspoed. Water zorgt al eeuwen voor bedrijvigheid, handel en werk. Denk aan de visserij en de handel door de VOC. Maar water zorgde ook voor rampspoed. Die nacht van 1 februari 1953 staat bij veel Zeeuwen in het geheugen gegrift. Een ramp die nooit vergeten mag worden. Maar ook eentje waaruit geleerd werd en waar Zeeuwen hun overlevingskracht laten zien. En hun kennis delen. Luctor et Emergo. Ik worstel en kom boven.

Watersnoodmuseum

Museum op een bijzondere locatie

51°37'03.7"N
3°58'57.9"E
Rotterdam
Antwerpen
67.8km
85.9km
Caisons watersnoodmuseum
Watersnoodmuseum

Indringende foto's van de ramp

51°37'03.7"N
3°58'57.9"E
Rotterdam
Antwerpen
67.8km
85.9km
Watersnoodmuseum

Oral History - het verhaal van 1953

51°37'03.7"N
3°58'57.9"E
Rotterdam
Antwerpen
67.8km
85.9km

4

Het Watersnoodmuseum is gevestigd in de vier caissons die werden gebruikt voor het sluiten van het laatste dijkgat, ontstaan tijdens de watersnood van 1953.

20.000

Het museum beschikt over ruim 20.000 indringende foto's. Over de Ramp van '53, over de wederopbouw en over de overstromingen die nog altijd, over heel de wereld, plaatsvinden.

300

In 2013 is het project afgerond. Inmiddels beslaat het archief meer dan 300 interviews en 500 uitgeschreven herinneringen.
01
03

Kennis delen en leren

De watersnoodramp van 1 februari 1953 zette grote delen van Zuidwest Nederland onder water. In Zeeland staat deze dag in het geheugen gegrift. Het was een zwarte dag vol verlies. Mensen. Dieren. Maar ook huizen en wegen. Veel was er niet meer. Het zout in de huizen tekende hoe hoog het water stond. Een stille herinnering. Het watersnoodmuseum vertelt het verhaal van deze rampnacht. Maar ook van de wederopbouw. Van schouders eronder en doorgaan.

Het watersnoodmuseum staat in Ouwerkerk op de plek waar de dijken braken. Als symbool voor de strijd tegen het water. De dijken hier zijn gedicht met behulp van caissons. Deze caissons zijn hergebruikt om het verhaal van de ramp te vertellen. Een industriële setting voor het rauwe verhaal. Over wanhoop en verlies. Maar ook over hoe nu verder, na de ramp. Over de wederopbouw. Over de innovaties die bedacht werden. En vooral over de samenwerking die nodig was om tot vernieuwing te komen.

Rampspoed leidt tot innovaties en nieuwe kennis. In het watersnoodmuseum deelt Zeeland deze kennis wereldwijd. Steeds meer internationale waterprofessionals komen naar Zeeland om te leren. Overal ter wereld zijn er problemen met klimaat- en wateroverlast. Dit wordt met de klimaatsveranderingen alleen maar meer. Zeeland deelt haar kennis en denkt mee over oplossingen. Nu en in de toekomst.  Zowel voor haar eigen omgeving als ver daarbuiten. Zodat het goed leven, werken en recreëren is op en bij het water.

Iris Zijlstra, student Watermanagement en Civiele Techniek

“Eerst zag je alleen een slootje maar nu denk je: daar gaat zoveel water doorheen”

Iris Zijlstra studeert Watermanagement en Civiele Techniek aan de HZ University of Applied Sciences. Zeeland is dé plek om deze studies te volgen of om te werken in een watergerelateerd beroep. Want overal in Zeeland sta je binnen een kwartier aan open water. Door haar studie kijkt Iris inmiddels anders naar haar omgeving en ziet ze niet alleen het water maar ook de mogelijkheden ervan.

Lees meer over de HZ University of Applied Sciences

65

De Oosterscheldekering heeft 65 pijlers van 30 tot 40 meter hoog.

2050

Tot 2050 zouden de Deltawerken Zeeland droog moeten kunnen houden. De klimaatveranderingen kan er echter voor zorgen dat eerder maatregelingen moeten worden getroffen.
Student HZ Provincie Zeeland
Door de Deltaplannen werd de kustlijn van Zeeland met 700 km ingekort
Inkorting van de Zeeuwse kustlijn
700kilometer
Even groot als de totale kustlijn van Oost-Timor